„Nad”, „pod”, „obok”, „między”, „przed” i „za” należą do języka opisującego stosunki przestrzenne. Na tej karcie dziecko określa wzajemne położenie obiektów i ćwiczy precyzyjne rozumienie poleceń. Ta umiejętność jest potrzebna nie tylko w geometrii, ale też w czytaniu schematów, map i instrukcji.

Najlepiej łączyć kartę z działaniem w realnej przestrzeni: połóż klocek pod krzesłem, ustaw ołówek obok zeszytu, stań między dwiema osobami. Warto zmieniać punkt odniesienia i pytać, względem czego opisujemy położenie. Dzieci szybko zauważają wtedy, że ten sam przedmiot może być jednocześnie „nad” jednym obiektem i „pod” innym.