Lisa

Lisa jest główną bohaterką i narratorką książki. Mieszka w Zagrodzie Środkowej wraz z rodzicami oraz starszymi braćmi – Lassem i Bossem. Na początku opowieści ma prawie osiem lat. To właśnie z jej punktu widzenia czytelnik poznaje Bullerbyn, jego mieszkańców oraz kolejne przygody dzieci.

Autorka nie przedstawia dokładnego wyglądu Lisy. Wiadomo natomiast, że jest zwyczajną wiejską dziewczynką, która chętnie uczestniczy zarówno w zabawach, jak i w pracach wykonywanych w gospodarstwie. Brak szczegółowego opisu zewnętrznego sprawia, że ważniejsze od jej wyglądu stają się uczucia, myśli i zachowanie.

Lisa jest pogodna, ciekawa świata i obdarzona bogatą wyobraźnią. Potrafi cieszyć się z prostych rzeczy: własnego pokoju, wspólnej zabawy, opieki nad zwierzęciem, drogi ze szkoły czy świątecznych przygotowań. Bardzo lubi życie w Bullerbyn i uważa swoją niewielką osadę za najlepsze miejsce na świecie.

Dziewczynka jest wrażliwa i opiekuńcza. Najlepiej pokazuje to jej troska o słabe jagnię, którego matka nie może wykarmić. Lisa regularnie karmi je mlekiem z butelki, nadaje mu imię Pontus i dzięki cierpliwości ratuje mu życie. Potrafi także zauważać potrzeby innych ludzi oraz pomagać dorosłym w gospodarstwie.

Lisa bywa jednak również uparta, obrażalska i skłonna do pochopnych pomysłów. Zdarza jej się pokłócić z koleżankami albo zaplanować coś bez zastanowienia, na przykład nocną ucieczkę z domu. Nie są to jednak poważne wady. Dziewczynka potrafi się pogodzić, przyznać do błędu i naprawić relacje.

Bardzo ważna jest jej przyjaźń z Anną. Dziewczynki mają podobną wyobraźnię, powierzają sobie tajemnice i często bawią się we dwie. Lisa przyjaźni się również z Brittą, choć sama przyznaje, że Anna jest jej szczególnie bliska. Żałuje, że nie ma siostry, dlatego koleżanki z Zagrody Północnej częściowo zastępują jej rodzeństwo.

Lisa nie przechodzi gwałtownej przemiany. W trakcie kolejnych wydarzeń stopniowo staje się jednak bardziej samodzielna i odpowiedzialna. Uczy się opieki nad zwierzętami i młodszym dzieckiem, pomaga dorosłym, troszczy się o przyjaciół oraz coraz lepiej rozumie skutki własnych decyzji.

Lasse

Lasse jest najstarszym z rodzeństwa mieszkającego w Zagrodzie Środkowej. Na początku opowieści ma dziewięć lat. Jest starszym bratem Lisy i Bossego oraz jednym z najstarszych dzieci w Bullerbyn.

Autorka nie opisuje szczegółowo jego wyglądu. Z zachowania chłopca wynika jednak, że jest sprawny fizycznie, energiczny i silny. Chętnie biega, wspina się, uczestniczy w wyprawach i podejmuje wyzwania.

Lasse jest pomysłowy, odważny i pewny siebie. Często zostaje przywódcą chłopców oraz inicjatorem nowych zabaw. Lubi wymyślać tajne kryjówki, mapy, żarty i niezwykłe historie. Dzięki jego wyobraźni zwyczajne miejsca zmieniają się w indiańskie obozy, wyspy, jaskinie lub siedziby ludzi pierwotnych.

Chłopiec ma duże poczucie humoru, ale czasami jego żarty są dla innych męczące. Szczególnie często dokucza Lisie i pozostałym dziewczynkom. Próbuje je przestraszyć, przechytrzyć albo udowodnić wyższość chłopców. Bywa zarozumiały i chce decydować o przebiegu wspólnej zabawy.

Mimo skłonności do psot Lasse nie jest złośliwy. W sytuacjach wymagających odwagi i szybkiego działania potrafi zachować się odpowiedzialnie. Pomaga dzieciom wydostać się z niebezpiecznej sytuacji podczas spotkania z baranem Ulrykiem. Wspiera także Ollego, kiedy ten boi się wyrwania ruszającego się zęba.

Lasse popełnia błędy wynikające z brawury. Nie zawsze słucha ostrzeżeń dorosłych, czego przykładem jest zbliżenie się do przerębla i wpadnięcie do lodowatej wody. Takie wydarzenia pokazują, że odwaga bez ostrożności może prowadzić do niebezpieczeństwa.

W kolejnych opowieściach Lasse pozostaje wesołym i pomysłowym przywódcą grupy, ale ujawnia również troskę o innych. Pod maską żartownisia kryje się chłopiec, na którego przyjaciele mogą liczyć w trudnej sytuacji.

Bosse

Bosse jest bratem Lisy i Lassego. Mieszka z nimi w Zagrodzie Środkowej. Na początku książki ma około ośmiu lat.

Podobnie jak w przypadku pozostałych dzieci autorka nie podaje wielu informacji o jego wyglądzie. Bosse jest sprawny, aktywny i chętnie bierze udział we wszystkich wyprawach oraz zabawach.

Chłopiec jest spokojniejszy od Lassego i rzadziej przejmuje rolę przywódcy. Często towarzyszy starszemu bratu, bierze udział w jego pomysłach i wspólnie z nim dokucza Lisie. Nie jest jednak tak dominujący ani tak skłonny do popisywania się jak Lasse.

Bosse interesuje się przyrodą, szczególnie ptakami. Obserwuje ich gniazda i zbiera ptasie jaja. Opiekuje się także kurą Albertyną. Jego zainteresowania pokazują, że jest spostrzegawczy, cierpliwy i ciekawy otaczającego świata.

Bosse ma dużą wyobraźnię. Chętnie uczestniczy w tworzeniu kryjówek, zabawie w Indian, poszukiwaniu skarbów oraz innych przygodach wymyślanych przez dzieci. Jest pogodny i koleżeński, choć podobnie jak pozostali chłopcy lubi rywalizować z dziewczynkami.

Jest lojalny wobec rodzeństwa i przyjaciół. Gdy Lasse wpada do przerębla, Bosse wraz z pozostałymi dziećmi bierze udział w jego ratowaniu. W ważnych chwilach potrafi zapomnieć o żartach i działać wspólnie z całą grupą.

Bosse nie przechodzi wyraźnej przemiany. Kolejne wydarzenia pokazują jednak, że pod wpływem wspólnych doświadczeń rozwija odpowiedzialność, umiejętność współpracy i troskę o innych.

Britta

Britta mieszka w Zagrodzie Północnej razem z rodzicami, młodszą siostrą Anną i dziadziusiem. Jest jedną z najstarszych osób w grupie dzieci.

Jej wygląd nie został dokładnie opisany w tekście. Najważniejsze są jej zachowanie, rozsądek i relacje z pozostałymi bohaterami.

Britta jest pogodna, życzliwa i koleżeńska. Chętnie uczestniczy we wspólnych zabawach, ale często zachowuje się spokojniej i rozsądniej niż młodsze dzieci. Jako starsza siostra Anny potrafi być opiekuńcza i odpowiedzialna.

Dziewczynka ma poczucie humoru i nie pozwala chłopcom bezkarnie płatać figli. Wraz z Lisą i Anną potrafi przygotować sprytną odpowiedź na ich żarty. Nie jest bierną obserwatorką wydarzeń – bierze udział w wyprawach, zabawach, nocowaniu w sianie, poszukiwaniu skarbu i prowadzeniu Wiśniowej Spółdzielni.

Britta jest przywiązana do rodziny, szczególnie do dziadziusia. Wraz z Anną i innymi dziećmi spędza z nim czas, czyta mu gazetę i słucha jego opowieści. Jej zachowanie pokazuje szacunek wobec starszych ludzi i gotowość do pomocy.

W grupie pełni rolę starszej, bardziej zrównoważonej koleżanki. Potrafi połączyć dziecięcą fantazję z rozsądkiem. Nie zmienia się znacząco w trakcie książki, lecz wielokrotnie udowadnia, że jest osobą lojalną, odpowiedzialną i godną zaufania.

Anna

Anna jest młodszą siostrą Britty. Mieszka w Zagrodzie Północnej i jest najbliższą przyjaciółką Lisy. Na początku opowieści ma około siedmiu lat.

Autorka nie przedstawia szczegółowego opisu wyglądu Anny. Podobnie jak Lisa jest ukazywana przede wszystkim przez swoje zachowanie, wypowiedzi i udział w zabawach.

Anna jest wesoła, serdeczna i bardzo pomysłowa. Ma bogatą wyobraźnię i chętnie tworzy z Lisą własny świat. Dziewczynki urządzają pokoik między skałami, wymyślają niezwykłe historie, bawią się w księżniczki oraz wspólnie planują różne wyprawy.

Jest lojalną przyjaciółką. Lisa może powierzać jej tajemnice i liczyć na jej obecność zarówno podczas zabaw, jak i trudniejszych wydarzeń. Choć dziewczynki czasami się sprzeczają, nie potrafią długo pozostawać w konflikcie. Ich przyjaźń opiera się na bliskości, szczerości i wspólnych zainteresowaniach.

Anna bywa roztargniona i skłonna do działania pod wpływem chwili. Razem z Lisą wielokrotnie wraca do sklepu, ponieważ dziewczynki zapominają o kolejnych produktach. Uczestniczy też w nieudanym planie ucieczki z domu. Jej pomyłki mają jednak zwykle zabawny i niewinny charakter.

Dziewczynka jest wrażliwa na potrzeby innych. Odwiedza dziadziusia, troszczy się o chorą koleżankę i próbuje pomagać ludziom. Opiekując się małą Kerstin, przekonuje się, że zajmowanie się niemowlęciem wymaga odpowiedzialności, cierpliwości i doświadczenia.

Anna pozostaje radosną i pełną wyobraźni dziewczynką, ale kolejne przeżycia uczą ją większej samodzielności i rozwagi.

Olle

Olle mieszka w Zagrodzie Południowej. Początkowo jest jedynakiem, później rodzi się jego młodsza siostra Kerstin. Na początku książki ma około ośmiu lat.

Autorka nie opisuje dokładnie jego wyglądu. Wiadomo, że Olle jest szybki, sprawny i chętnie uczestniczy w zabawach z Lassem i Bossem.

Olle jest spokojniejszy i łagodniejszy od pozostałych chłopców. Ma dobre serce, jest wrażliwy i szczególnie troskliwie odnosi się do zwierząt. Najlepiej świadczy o tym jego przyjaźń ze Svippem – psem należącym początkowo do szewca Grzecznego. Olle odwiedza zwierzę, przynosi mu jedzenie i okazuje mu czułość. Dzięki cierpliwości zdobywa jego zaufanie, a później Svipp zostaje jego własnym psem.

Chłopiec jest wiernym kolegą. Bierze udział w wyprawach, zabawach i psotach, lecz rzadziej niż Lasse próbuje kierować pozostałymi. Potrafi współpracować zarówno z chłopcami, jak i z całą grupą.

Olle nie zawsze jest odważny. Boi się wyrwania ruszającego się zęba i długo nie potrafi samodzielnie tego zrobić. Strach nie czyni go jednak tchórzem. Jest naturalną dziecięcą reakcją, do której chłopiec wstydzi się przyznać. Dzięki pomocy Lassego problem zostaje rozwiązany.

Po narodzinach Kerstin Olle staje się dumnym i troskliwym starszym bratem. Interesuje się siostrą, opowiada o niej pozostałym dzieciom i uważa ją za kogoś wyjątkowego. Ta relacja pokazuje jego opiekuńczość oraz przywiązanie do rodziny.

Olle rozwija się przede wszystkim poprzez opiekę nad psem i młodszą siostrą. Uczy się cierpliwości, odpowiedzialności i troski o słabszych.

Kerstin

Kerstin jest młodszą siostrą Ollego. Rodzi się w Zagrodzie Południowej i staje się siódmym dzieckiem mieszkającym w Bullerbyn.

Początkowo jest niemowlęciem, dlatego nie uczestniczy w zabawach starszych dzieci. Wymaga karmienia, przewijania, kąpania, noszenia i stałej opieki. Z czasem staje się coraz bardziej ruchliwa i ciekawa otoczenia.

Kerstin jest pogodnym, ale wymagającym dzieckiem. Potrafi płakać, nie chce zawsze spokojnie leżeć w wózku i sprawia, że starsze dziewczynki muszą wykazać się cierpliwością. Jej zachowanie jest naturalne dla małego dziecka.

Postać Kerstin odgrywa ważną rolę w rozwoju pozostałych bohaterów. Dzięki niej Olle uczy się bycia starszym bratem, a Lisa i Anna przekonują się, że prawdziwa opieka nad niemowlęciem jest znacznie trudniejsza niż zabawa lalkami.

Dziadziuś

Dziadziuś mieszka w Zagrodzie Północnej razem z Brittą i Anną. Jest ich prawdziwym dziadkiem, ale wszystkie dzieci z Bullerbyn zwracają się do niego w ten sam sposób i traktują go jak wspólnego dziadka.

Jest starszym, słabo widzącym człowiekiem. Z powodu problemów ze wzrokiem nie może samodzielnie czytać gazety, dlatego pomagają mu dzieci.

Dziadziuś jest łagodny, serdeczny i cierpliwy. Chętnie rozmawia z dziećmi, słucha ich oraz opowiada historie ze swojej młodości. Nie lekceważy ich spraw i potrafi zainteresować się dziecięcymi przeżyciami.

Pełni funkcję łącznika między przeszłością a teraźniejszością. Dzięki jego opowieściom dzieci poznają dawne zwyczaje i dowiadują się, jak wyglądało życie, gdy był młody. Jego osiemdziesiąte urodziny stają się ważnym wydarzeniem dla całej społeczności Bullerbyn.

Dziadziuś jest otoczony miłością i szacunkiem. Relacja dzieci ze staruszkiem pokazuje wartość więzi międzypokoleniowych oraz to, że osoby starsze mogą być dla dzieci źródłem wiedzy, opowieści i poczucia bezpieczeństwa.

Rodzice dzieci

Rodzice Lisy, Lassego, Bossego, Britty, Anny i Ollego są pracowitymi gospodarzami. Zajmują się domami, polami i zwierzętami. Uczą dzieci wykonywania obowiązków, ale pozostawiają im również dużo swobody.

Dorośli są troskliwi i odpowiedzialni. Czuwają nad bezpieczeństwem dzieci, pomagają im w trudnych sytuacjach i dbają o potrzeby całej rodziny. Gdy dzieci nie wracają podczas zamieci, ojciec Lisy, Lassego i Bossego wyrusza na ich poszukiwanie.

Rodzice traktują dzieci z szacunkiem. Pozwalają im podejmować samodzielne działania, opiekować się zwierzętami, zarabiać drobne pieniądze i organizować własne zabawy. Jednocześnie uczą je pracowitości, odpowiedzialności i współpracy.

Nauczycielka

Nauczycielka pracuje w szkole w Wielkiej Wsi, do której chodzą dzieci z Bullerbyn. Jest osobą spokojną, życzliwą i wyrozumiałą.

Potrafi utrzymać porządek w klasie, ale nie jest przesadnie surowa. Rozumie dziecięce żarty i w odpowiedniej chwili potrafi się z nich śmiać. Gdy uczniowie robią jej primaaprilisowy dowcip, nie reaguje gniewem.

Nauczycielka uczy nie tylko szkolnych wiadomości. Zachęca dzieci, aby pomagały innym i sprawiały ludziom radość. Jej rady skłaniają bohaterów do zastanowienia się nad potrzebami innych osób.

Kiedy choruje, dzieci próbują się nią opiekować. Ich zachowanie dowodzi, że darzą ją sympatią i szacunkiem.

Kristin z Zagajnika

Kristin jest starszą kobietą mieszkającą samotnie w Zagajniku. Dzieci odwiedzają ją między innymi podczas gwałtownej burzy.

Kobieta jest gościnna i serdeczna. Pozwala przemoczonym dzieciom ogrzać się i wysuszyć ubrania, częstuje je oraz daje im małe kotki.

Mieszkańcy Bullerbyn pamiętają o niej również w okresie świątecznym. Dzieci przynoszą jej choinkę i smakołyki. Relacja z Kristin pokazuje znaczenie sąsiedzkiej pomocy oraz pamięci o osobach samotnych.

Szewc Grzeczny

Szewc Grzeczny mieszka niedaleko Bullerbyn i jest właścicielem psa Svippa. Mimo swojego nazwiska nie zawsze zachowuje się uprzejmie.

Jest człowiekiem szorstkim, nieprzyjemnym i mało serdecznym. Trzyma Svippa na łańcuchu i nie okazuje mu wystarczającej troski. Nie rozumie silnej więzi, która powstaje między psem a Ollem.

Podczas zamieci pozwala dzieciom schronić się w swoim domu, ale nadal zachowuje się wobec nich chłodno. Jego postać kontrastuje z życzliwością i ciepłem mieszkańców Bullerbyn.

Agda

Agda pomaga w Zagrodzie Środkowej. Jest pracowita, zaradna i opiekuńcza. Bierze udział w codziennym życiu rodziny, przygotowuje posiłki i troszczy się o dzieci.

Kiedy bohaterowie wracają zmarznięci po nocy spędzonej w sianie, Agda daje im ciepłe mleko i jedzenie. Jej zachowanie pokazuje, że jest osobą serdeczną i uważną na potrzeby innych.

Svipp

Svipp jest psem, który początkowo należy do szewca Grzecznego. Zwierzę żyje przywiązane do budy i nie otrzymuje wystarczającej troski.

Dzięki regularnym odwiedzinom Ollego pies zaczyna ufać chłopcu i bardzo się do niego przywiązuje. Svipp okazuje się wierny, inteligentny i oddany. Po zamieszkaniu w Zagrodzie Południowej staje się szczęśliwym towarzyszem dzieci.

Historia Svippa podkreśla, że zwierzęta potrzebują nie tylko pożywienia i schronienia, lecz także życzliwości, ruchu, bezpieczeństwa i bliskości człowieka.

Pontus

Pontus jest jagnięciem uratowanym przez Lisę. Jego matka nie może go wykarmić, dlatego dziewczynka przejmuje nad nim opiekę.

Początkowo jagnię jest bardzo słabe. Dzięki regularnemu karmieniu mlekiem i trosce Lisy odzyskuje siły. Przywiązuje się do swojej opiekunki i podąża za nią.

Pontus jest ważny przede wszystkim dla charakterystyki Lisy. Opieka nad nim pokazuje jej cierpliwość, odpowiedzialność i wrażliwość na los zwierząt.

Bohaterowie jako grupa

Lisa, Lasse, Bosse, Britta, Anna i Olle różnią się temperamentem, lecz tworzą zgraną grupę. Chłopcy i dziewczynki czasem ze sobą rywalizują, dokuczają sobie i urządzają wzajemne żarty. W sytuacjach naprawdę ważnych potrafią jednak zapomnieć o sporach i działać wspólnie.

Dzieci są pomysłowe, samodzielne i ciekawe świata. Zwyczajne miejsca oraz codzienne obowiązki zmieniają dzięki wyobraźni w niezwykłe przygody. Jednocześnie uczą się pracy, opieki nad zwierzętami, pomagania dorosłym i odpowiedzialności za młodszych.

Żaden z bohaterów nie przechodzi jednej wielkiej przemiany. Rozwój dzieci odbywa się stopniowo, poprzez kolejne doświadczenia. Uczą się ostrożności, współpracy, empatii i ponoszenia konsekwencji własnych decyzji. Najważniejszymi wartościami łączącymi bohaterów są przyjaźń, bliskość rodziny, wzajemna pomoc i radość ze wspólnie spędzanego czasu.