Doktor John Dolittle
Doktor John Dolittle jest głównym bohaterem książki Hugh Loftinga. Mieszka w angielskim miasteczku Puddleby wraz ze swoją siostrą Sarą i licznymi zwierzętami. Początkowo pracuje jako lekarz ludzi, jednak z czasem, dzięki pomocy papugi Polinezji, uczy się języka zwierząt i zaczyna leczyć właśnie je.
Wygląd doktora Dolittle
Autor nie opisuje dokładnie twarzy, wieku, koloru włosów ani stroju bohatera. Wiadomo jedynie, że doktor jest mężczyzną krępym, ale bardzo silnym. Nie należy więc przypisywać mu szczegółów wyglądu znanych z filmów, ilustracji lub późniejszych adaptacji.
Charakter doktora Dolittle
Doktor Dolittle jest przede wszystkim dobry, opiekuńczy i bardzo wrażliwy na cierpienie zwierząt. Nie traktuje ich jak przedmiotów ani własności człowieka. Słucha ich, szanuje ich potrzeby i stara się zapewnić im bezpieczeństwo.
Bohater jest bezinteresowny. Pomaga innym nie dla pieniędzy, lecz dlatego, że uważa to za właściwe. Kiedy otrzymuje wiadomość o epidemii wśród afrykańskich małp, natychmiast postanawia wyruszyć im na ratunek, chociaż sam jest biedny i nie ma nawet pieniędzy na podróż.
Dolittle jest również odważny i wytrwały. Nie rezygnuje mimo sztormu, rozbicia statku, uwięzienia oraz pościgu żołnierzy. W Krainie Małp pracuje przez wiele dni, aby opanować epidemię. Potrafi zachować spokój w niebezpiecznych sytuacjach i szuka rozwiązań, które nie wymagają krzywdzenia innych.
Doktor bywa jednak niepraktyczny. Przyjmuje pod swój dach coraz więcej zwierząt i nie potrafi im odmówić, nawet gdy jego dom oraz finanse znajdują się w coraz gorszym stanie. Miłość do zwierząt jest dla niego ważniejsza niż wygodne życie i opinia innych ludzi.
Rozwój postaci
Najważniejsza zmiana w życiu doktora następuje wtedy, gdy poznaje język zwierząt. Dzięki Polinezji odkrywa swoje prawdziwe powołanie. Rezygnuje z leczenia ludzi i zostaje lekarzem zwierząt. Podczas wyprawy do Afryki udowadnia, że potrafi wykorzystać swoją wiedzę, odwagę oraz zdolność porozumiewania się ze zwierzętami, aby pomagać potrzebującym.
Bohater nie zmienia jednak swoich najważniejszych wartości. Od początku do końca pozostaje człowiekiem dobrym, uczciwym i wiernym zwierzęcym przyjaciołom.
Polinezja
Polinezja jest papugą oraz jedną z najważniejszych bohaterek książki. To właśnie ona uczy doktora Dolittle języka zwierząt. Jest bardzo stara — sama mówi, że ma około 182 lub 183 lat — i posiada ogromne doświadczenie.
Wygląd Polinezji
Autor przedstawia Polinezję jako papugę, nie podaje jednak dokładnego koloru jej piór ani wielkości. Szczegóły znane z ilustracji nie powinny więc być traktowane jako część opisu zawartego w tekście.
Charakter Polinezji
Polinezja jest niezwykle inteligentna, spostrzegawcza i pewna siebie. Doskonale rozumie zarówno ludzi, jak i zwierzęta. Zna język ludzki oraz mowę ptaków, a także potrafi wyjaśnić doktorowi, w jaki sposób porozumiewają się inne gatunki.
Papuga jest pomysłowa i sprytna. Kiedy doktor zostaje uwięziony przez króla Jolliginki, Polinezja naśladuje jego głos i podstępem doprowadza do uwolnienia przyjaciół. Później pomaga również w ucieczce z kolejnego więzienia, wykorzystując marzenia księcia Bumpo.
Polinezja jest odważna, zdecydowana i lojalna. Nie opuszcza doktora w trudnych chwilach. Często przejmuje inicjatywę i wymyśla plan, gdy pozostali bohaterowie nie wiedzą, co zrobić. Bywa przy tym surowa i niecierpliwa, zwłaszcza wobec Gub-Guba, którego uważa za łakomego i nierozsądnego.
Rola w utworze
Polinezja jest nauczycielką doktora, jego doradczynią i jedną z głównych organizatorek wyprawy. Bez niej Dolittle nie poznałby języka zwierząt, nie wydostałby się z więzienia i prawdopodobnie nie dotarłby do chorych małp.
Dżip
Dżip jest psem doktora Dolittle i jednym z jego najwierniejszych towarzyszy. Podróżuje z nim do Afryki i bierze udział w najważniejszych wydarzeniach.
Wygląd Dżipa
W tekście nie podano jego rasy ani dokładnego koloru sierści. Wiadomo jedynie, że jest psem. Nie należy więc opisywać go na podstawie konkretnej adaptacji filmowej lub ilustracji.
Charakter Dżipa
Dżip jest wierny, odważny i bardzo przywiązany do doktora. Chętnie pomaga przyjaciołom i potrafi zachować się dzielnie w obliczu niebezpieczeństwa.
Jest również pewny swoich możliwości. Doskonale wie, jak niezwykły ma węch, i nie poddaje się, gdy poszukiwanie zaginionego rybaka trwa kilka dni. Mimo wątpliwości pozostałych zwierząt nadal bada zapachy niesione przez wiatr.
Dżip potrafi być drażliwy i łatwo się złości, szczególnie gdy Gub-Gub wyśmiewa jego zdolności. Mimo to najważniejsze jest dla niego wykonanie zadania i uratowanie człowieka.
Szczególne zdolności i rola w utworze
Największym talentem Dżipa jest niezwykle czuły węch. Pies potrafi wyczuwać zapachy z ogromnej odległości. Dzięki zapachowi tabaki odnajduje wujka uratowanego chłopca, uwięzionego w podziemnej grocie na samotnej skale.
Za ten czyn Dżip otrzymuje złotą obrożę z napisem informującym, że jest najmądrzejszym psem na świecie.
Dab-Dab
Dab-Dab jest kaczką mieszkającą w domu doktora Dolittle. Należy do grupy jego najbliższych zwierzęcych przyjaciół i wyrusza razem z nim do Afryki.
Wygląd Dab-Dab
Autor nie podaje dokładnego koloru jej piór ani innych szczegółów wyglądu. Wiadomo jedynie, że Dab-Dab jest kaczką.
Charakter Dab-Dab
Dab-Dab jest praktyczna, odpowiedzialna i gospodarna. Gdy doktor popada w biedę, pomaga prowadzić dom, sprząta i zajmuje się codziennymi obowiązkami. Często myśli rozsądniej niż pozostali bohaterowie i zwraca uwagę na możliwe zagrożenia.
Kaczka jest również czujna i przezorna. To ona zauważa na morzu statek o czerwonych żaglach i podejrzewa, że mogą płynąć nim niebezpieczni ludzie. W czasie katastrofy statku pomaga innym przedostać się na brzeg.
Dab-Dab bywa krytyczna i mówi wprost, co myśli. Mimo ostrego języka troszczy się o doktora oraz pozostałe zwierzęta.
Rola w utworze
Dab-Dab pełni funkcję gospodyni i organizatorki. Dba o porządek, zapasy i codzienne sprawy, o których roztargniony doktor często zapomina. Podczas podróży wykonuje także zadania wymagające latania i przekazuje wiadomości innym ptakom.
Czi-Czi
Czi-Czi jest małpką uratowaną przez doktora Dolittle. Wcześniej należała do włoskiego kataryniarza, który prowadził ją na zbyt ciasnym sznurku. Zwierzę było brudne, nieszczęśliwe i źle traktowane. Doktor wykupił je za szylinga i zabrał do swojego domu.
Wygląd Czi-Czi
Czi-Czi jest małpką. Jej imię w języku małp oznacza „rudzielec”, co może wskazywać na rudawy wygląd lub być zwierzęcym przydomkiem. Autor nie podaje dokładniejszych szczegółów jej budowy ani umaszczenia.
Charakter Czi-Czi
Czi-Czi jest wdzięczna, lojalna i bardzo przywiązana do doktora, który uwolnił ją od złego właściciela. Jest także zaradna, spostrzegawcza i dobrze zna afrykańską dżunglę.
Małpka potrafi odnajdywać jadalne owoce, warzywa i inne potrzebne produkty. Zna bezpieczne drogi, zwyczaje afrykańskich zwierząt oraz historię przekazywaną wśród małp z pokolenia na pokolenie.
Czi-Czi bywa stanowcza i niecierpliwa. Karci Gub-Guba, gdy ten przeszkadza innym swoim płaczem lub ciągłym poszukiwaniem jedzenia. Jej surowość wynika jednak najczęściej z troski o bezpieczeństwo całej grupy.
Rozwój i rola w utworze
Na początku Czi-Czi jest nieszczęśliwym zwierzęciem wykorzystywanym przez kataryniarza. W domu doktora odzyskuje wolność, poczucie bezpieczeństwa i możliwość decydowania o sobie. Podczas wyprawy staje się ważną przewodniczką. Prowadzi przyjaciół przez dżunglę i pomaga im dotrzeć do
Krainy Małp.
To również Czi-Czi podpowiada małpom, aby podarowały doktorowi niezwykłe zwierzę, które pomoże mu spłacić długi.
Gub-Gub
Gub-Gub jest prosiaczkiem należącym do grupy najbliższych przyjaciół doktora. Podróżuje z nim do Afryki i bierze udział w wielu przygodach.
Wygląd Gub-Guba
Autor przedstawia go jako prosiaczka, ale nie opisuje dokładnie koloru jego skóry ani innych cech wyglądu.
Charakter Gub-Guba
Gub-Gub jest bardzo łakomy. Niemal bez przerwy myśli o jedzeniu, poszukuje korzeni, warzyw i owoców, a nawet w poważnych sytuacjach potrafi zapytać o coś do zjedzenia.
Jest także strachliwy i płaczliwy. Boi się żołnierzy, piratów, wysokości oraz groźnych zwierząt. Podczas przechodzenia po małpim moście jest przerażony, a na widok orłów chowa się za beczką.
Prosiaczek jest przy tym ciekawski, zabawny i spontaniczny. Jego zachowanie często wprowadza do opowieści humor. Zdarza mu się jednak przeszkadzać przyjaciołom. To jego głośne kichnięcie zdradza piratom, że doktor próbuje odpłynąć ich statkiem.
Rola w utworze
Gub-Gub jest postacią komiczną. Jego łakomstwo, strach i nieprzemyślane wypowiedzi kontrastują z powagą doktora, rozwagą Dab-Dab oraz inteligencją Polinezji. Mimo swoich wad pozostaje członkiem grupy i wiernym towarzyszem wyprawy.
Tu-Tu
Tu-Tu jest sową mieszkającą w domu doktora Dolittle. Wyrusza wraz z nim do Afryki.
Wygląd Tu-Tu
Autor nie opisuje dokładnie jej wielkości ani koloru piór. Najważniejszą cechą bohaterki jest to, że jako sowa posiada wyjątkowo dobry słuch i wzrok.
Charakter Tu-Tu
Tu-Tu jest spostrzegawcza, inteligentna i bardzo pewna swoich zmysłów. Potrafi dostrzec oraz usłyszeć rzeczy, których nie zauważają inni bohaterowie.
Sowa jest dokładna i skupiona. Kiedy wykonuje ważne zadanie, wymaga od pozostałych ciszy. Denerwują ją niepotrzebne uwagi Gub-Guba, ponieważ utrudniają jej nasłuchiwanie.
Tu-Tu bywa również dumna ze swoich zdolności. Chętnie wyjaśnia doktorowi, jak doskonały słuch mają sowy.
Szczególne zdolności i rola w utworze
Tu-Tu potrafi usłyszeć niezwykle ciche dźwięki. Na statku piratów odkrywa, że za zamkniętymi drzwiami znajduje się płaczący człowiek. Dzięki niej doktor odnajduje uwięzionego chłopca.
Sowa pomaga także dostrzegać obiekty znajdujące się w dużej odległości i pełni rolę obserwatorki podczas podróży.
Dwugłowiec
Dwugłowiec jest niezwykle rzadkim, fantastycznym zwierzęciem żyjącym w afrykańskiej dżungli. Małpy proszą go, aby wyruszył z doktorem do Anglii i pomógł mu zdobyć pieniądze potrzebne do spłacenia długów.
Wygląd dwugłowca
Zwierzę nie ma ogona. Na obu końcach jego ciała znajdują się głowy, a każda z nich ma ostre rogi. Dzięki temu nie można podejść do niego od tyłu. Gdy jedna połowa śpi, druga pozostaje czujna.
Charakter dwugłowca
Dwugłowiec jest ostrożny, płochliwy i nieufny wobec ludzi. Początkowo stanowczo odmawia opuszczenia Afryki, ponieważ nie chce trafić do klatki ani być źle traktowany.
Po rozmowie z doktorem zauważa jednak, że Dolittle szanuje zwierzęta. Zgadza się na wyjazd dopiero wtedy, gdy otrzymuje zapewnienie, że nie zostanie sprzedany ani zamknięty w klatce i będzie mógł wrócić do Afryki.
Rozwój i rola w utworze
Dwugłowiec przechodzi wyraźną przemianę. Początkowo boi się doktora i odrzuca pomysł wyjazdu. Stopniowo nabiera do niego zaufania i dobrowolnie zostaje jego towarzyszem.
W Anglii ludzie płacą za możliwość zobaczenia niezwykłego zwierzęcia. Dzięki temu doktor zdobywa pieniądze, spłaca długi i wynagradza marynarzowi utratę statku. Dolittle nie zgadza się jednak sprzedać dwugłowca cyrkowi ani ogrodowi zoologicznemu, ponieważ wcześniej obiecał mu wolność.
Krokodyl
Krokodyl ucieka z cyrku i przychodzi do doktora z powodu bolącego zęba. Po otrzymaniu pomocy prosi, aby mógł zamieszkać w stawie znajdującym się w ogrodzie.
Wygląd krokodyla
Jest dużym gadem. Autor nie podaje jego koloru ani dokładnych rozmiarów. Sam widok krokodyla wystarcza jednak, aby ludzie przyprowadzający swoje zwierzęta do doktora zaczęli się bać.
Charakter krokodyla
Wobec mieszkańców domu krokodyl jest łagodny i spokojny. Obiecuje, że nie będzie zjadał ryb ani krzywdził innych zwierząt. Boi się powrotu do cyrku, dlatego błaga doktora, aby pozwolił mu zostać.
Jego historia pokazuje, że wygląd może budzić strach, choć zwierzę nie ma złych zamiarów. Krokodyl przyczynia się jednak nieświadomie do kolejnych problemów finansowych doktora, ponieważ odstrasza jego klientów.
Sara Dolittle
Sara jest siostrą doktora i początkowo mieszka razem z nim w Puddleby. Prowadzi dom i stara się pilnować rodzinnych wydatków.
Wygląd Sary
Autor nie opisuje jej wyglądu. Nie podaje również jej wieku.
Charakter Sary
Sara jest praktyczna i oszczędna. Martwi się o pieniądze oraz o to, że liczne zwierzęta odstraszają pacjentów jej brata. W przeciwieństwie do doktora zwraca uwagę na codzienne obowiązki i finansowe skutki jego decyzji.
Nie podziela jego bezgranicznej miłości do zwierząt. Gdy Dolittle pozwala krokodylowi zostać w domu, Sara stawia mu warunek. Ponieważ brat nie zgadza się odprawić zwierzęcia, kobieta wyprowadza się.
Sara nie jest główną przeciwniczką doktora. Reprezentuje raczej praktyczny sposób myślenia i pokazuje, jak niezwykłe oraz trudne do zaakceptowania dla innych ludzi jest postępowanie jej brata.
Przywódca Lwów
Przywódca Lwów jest dumnym władcą afrykańskich drapieżników. Doktor prosi go o pomoc w opiece nad chorymi małpami.
Charakter Przywódcy Lwów
Lew jest początkowo wyniosły, egoistyczny i przekonany o własnej wyższości. Uważa, że lwy nie powinny usługiwać małpom. Odmawia pomocy, a za jego przykładem podobnie postępują inne zwierzęta.
Jego zachowanie zmienia się, gdy choruje jedno z lwiątek. Królowa Lwica uświadamia mu, że obraził jedynego lekarza, który może uratować ich dziecko. Lew przyznaje się do błędu, przeprasza doktora i pomaga mu sprowadzić zwierzęta do pracy w małpim szpitalu.
Rozwój postaci
Przywódca Lwów przechodzi jedną z najbardziej widocznych przemian w książce. Uczy się, że duma i pozycja nie są ważniejsze od pomocy potrzebującym. Z egoistycznego władcy zmienia się w bohatera gotowego współpracować z innymi.
Król Jolliginki
Król Jolliginki jest władcą afrykańskiego państwa, przez które doktor musi przejść w drodze do Krainy Małp.
Charakter króla
Król jest nieufny wobec przybyszów. Jego niechęć wynika z wcześniejszych doświadczeń z człowiekiem, który wykorzystał bogactwa kraju i krzywdził zwierzęta. Władca zakazuje więc doktorowi przejścia przez swoje ziemie i każe zamknąć go w więzieniu.
Król jest surowy i uparty, ale również łatwowierny. Polinezja potrafi przestraszyć go, naśladując głos doktora i udając, że Dolittle zdobył magiczne moce.
Postać króla utrudnia bohaterom wykonanie zadania i staje się źródłem najważniejszych przeszkód podczas pobytu w Afryce.
Książę Bumpo
Bumpo jest synem króla Jolliginki. Lubi czytać baśnie i marzy o zdobyciu miłości królewny.
Charakter księcia
Książę jest marzycielski, naiwny i łatwo ulega opowieściom Polinezji. Wierzy, że zmiana wyglądu pomoże mu zdobyć miłość baśniowej królewny. Papuga wykorzystuje jego pragnienie, aby doprowadzić do uwolnienia doktora i zwierząt.
Bumpo dotrzymuje jednak zawartej umowy. Przygotowuje statek, zapasy i pomaga więźniom uciec. Nie jest więc postacią złą. W niektórych sytuacjach sprzeciwia się decyzjom ojca i okazuje doktorowi pomoc.
Wątek pragnienia zmiany koloru skóry jest dziś oceniany jako przestarzały i nie powinien być przedstawiany jako właściwy sposób zdobywania akceptacji. Warto podkreślić, że wartość człowieka nie zależy od wyglądu ani koloru skóry.
Ben Ali
Ben Ali, nazywany Smokiem Berberii, jest przywódcą piratów napadających na statki.
Charakter Bena Alego
Piracki dowódca jest chciwy, okrutny i bezwzględny. Kradnie, więzi ludzi i próbuje zdobyć majątek doktora. Planuje również zjeść niektóre zwierzęta podróżujące z Dolittle’em.
Ben Ali jest jednak tchórzliwy, gdy sam znajduje się w niebezpieczeństwie. Otoczony przez rekiny szybko zgadza się spełnić warunki doktora. Obiecuje porzucić piractwo i zostać spokojnym rolnikiem.
Postać Bena Alego pełni rolę głównego przeciwnika w morskiej części wyprawy. Pokazuje różnicę między przemocą piratów a łagodnym, ale stanowczym postępowaniem doktora.
Najważniejsze cechy bohaterów
Doktor Dolittle – dobry, opiekuńczy, odważny, bezinteresowny i niepraktyczny.
Polinezja – inteligentna, sprytna, odważna, doświadczona i stanowcza.
Dżip – wierny, dzielny, wytrwały i obdarzony znakomitym węchem.
Dab-Dab – praktyczna, odpowiedzialna, czujna i gospodarna.
Czi-Czi – zaradna, wdzięczna, lojalna i dobrze znająca dżunglę.
Gub-Gub – łakomy, strachliwy, ciekawski i zabawny.
Tu-Tu – spostrzegawcza, inteligentna, dokładna i obdarzona świetnym słuchem.
Dwugłowiec – ostrożny, płochliwy, niezależny i zdolny do zaufania.
Krokodyl – łagodny wobec przyjaciół, nieszczęśliwy w niewoli i budzący strach wyglądem.
Sara Dolittle – praktyczna, oszczędna i zatroskana o dom.
Przywódca Lwów – początkowo dumny i egoistyczny, później pomocny i zdolny przyznać się do błędu.
Król Jolliginki – surowy, nieufny, uparty i łatwowierny.
Książę Bumpo – marzycielski, naiwny, ale pomocny i słowny.
Ben Ali – chciwy, okrutny, bezwzględny, lecz tchórzliwy w obliczu zagrożenia.






0 Komentarzy