Jasna prośba o pomoc zawiera informację o tym, czego dziecko potrzebuje. Zamiast ogólnego „nie umiem”, uczeń ćwiczy komunikaty, które wskazują problem i pozwalają drugiej osobie właściwie zareagować.

Można porównywać prośby zbyt ogólne i precyzyjne. Pytanie „Czy po tych słowach wiem, jak pomóc?” uczy spojrzenia na komunikat z perspektywy odbiorcy.