Wiatru nie widzimy bezpośrednio, ale możemy obserwować jego skutki — poruszające się liście, gałęzie, chmury czy przedmioty. Zamiast „widzieć wiatr”, dziecko rozpoznaje jego obecność po skutkach pokazanych na ilustracjach, takich jak poruszające się gałęzie czy przedmioty. „Co robi wiatr?” uczy dziecko rozpoznawania zjawiska na podstawie widocznych oznak. Jest to prosty przykład wnioskowania przyrodniczego: uczeń nie wskazuje „obiektu wiatr”, lecz odczytuje skutek jego działania. Karta dobrze łączy się z obserwacją na dworze. Wystarczy wyjść na chwilę przed szkołę i poszukać trzech oznak wiatru. Można też porównać, co porusza się przy słabym, a co przy silniejszym podmuchu, bez wprowadzania skali prędkości.