Przedmioty codziennego użytku mogą wyglądać podobnie, a jednocześnie być wykonane z zupełnie innych materiałów. Dziecko ogląda przedmioty i przyporządkowuje je do materiałów, z których zostały wykonane, np. drewna, metalu, szkła, papieru, plastiku lub tkaniny. Karta „Z czego to zrobiono?” pomaga połączyć nazwę materiału z konkretnymi przedmiotami znanymi z codziennego otoczenia.

Pierwszoklasista nie musi uczyć się szczegółowej klasyfikacji materiałów. Ważniejsze jest rozwijanie umiejętności obserwowania, porównywania i zauważania, że przedmiot oraz materiał, z którego go wykonano, nie są tym samym. To przygotowuje do późniejszego rozumienia właściwości materiałów i ich zastosowania.

Dobrym rozszerzeniem ćwiczenia jest poszukiwanie przykładów w klasie. Uczniowie mogą znaleźć przedmioty wykonane z drewna, metalu, papieru czy tworzywa sztucznego, a następnie zastanowić się, czy niektóre z nich składają się z więcej niż jednego materiału. Dzięki temu proste dopasowywanie prowadzi do dokładniejszej obserwacji rzeczywistego otoczenia.