Szukaj na stronie

Postaw nam kawę

Układ Wpis bez znaku wodnego Tekst Główny 37

Zapisz się na newsletter

Zapisz się na newsletter aby otrzymywać informacje o nowościach (nie częściej niż) raz na dwa tygodnie.

Reklama

Lektura: Karolcia – streszczenie szczegółowe

Szczegółowe streszczenie "Karolci" Marii Krüger to kluczowe narzędzie, które pomaga w efektywnym zrozumieniu i analizie dzieła. Znajomość streszczenia umożliwia łatwiejsze nawigowanie przez fabułę podczas egzaminów, sprawdzianów i kartkówek, gdyż pozwala na szybki przegląd głównych punktów powieści. Ponadto, dobrze skonstruowane streszczenie podkreśla najważniejsze tematy i motywy, co może pomóc uczniom w wyłapywaniu subtelnych wątków i niuansów, które mogą pojawić się w pytaniach testowych lub esejach.

Przeprowadzka i odnalezienie błękitnego koralika

Karolcia jest ośmioletnią jedynaczką, która mieszka z rodzicami i ciotką Agatą. Pewnego dnia tata przynosi wiadomość, że rodzina przeprowadzi się do większego mieszkania przy ulicy Kwiatowej. W domu rozpoczynają się przygotowania. Wszyscy pakują ubrania, książki, zabawki oraz inne przedmioty do skrzyń.

W dniu przeprowadzki robotnicy wynoszą z mieszkania meble. Karolcia zauważa w szparze podłogi, w miejscu, w którym wcześniej stał kredens, niewielki błękitny koralik. Dziewczynka wyciąga go i chowa do kieszeni. Nie wie jeszcze, że znalazła przedmiot obdarzony niezwykłą mocą.

Karolcia i ciotka Agata jadą do nowego mieszkania taksówką. Na ulicach panuje duży ruch, dlatego samochód zatrzymuje się w korku. Kierowca mówi, że najlepiej byłoby przelecieć nad innymi pojazdami. Karolcia również zaczyna o tym marzyć. Nagle taksówka unosi się w powietrze i leci nad miastem. Ciotka Agata śpi i nie zauważa niezwykłego wydarzenia, ale kierowca doskonale zdaje sobie sprawę z tego, co się stało.

Po drodze taksówka zatrzymuje się przed domem towarowym. Ciotka Agata chce kupić sobie nowy kapelusz, a Karolcia idzie obejrzeć zabawki. Przy jednym ze stoisk spotyka sprzedawczynię, która proponuje jej piękny domek dla lalek w zamian za błękitny koralik. Dziewczynka jest zaskoczona, lecz zanim zdąży oddać znalezisko, pojawia się kierowca taksówki. Odciąga Karolcię od stoiska i wyjaśnia, że sprzedawczyni jest tak naprawdę złą czarownicą Filomeną. Kobieta chce zdobyć koralik i wykorzystać jego moc do własnych celów.

Karolcia wraca z ciotką do taksówki. Wkrótce obie docierają do nowego domu przy ulicy Kwiatowej.

Odkrycie magicznej mocy koralika

Nowe mieszkanie podoba się Karolci. W domu jest balkon, a z okien widać podwórko i ogród. W sąsiedztwie mieszka wiele dzieci. Dziewczynka poznaje między innymi Piotra, Leszka, Dorotę, Agasię i Janeczkę. Najbardziej zaprzyjaźnia się ze starszym od siebie o rok Piotrem. Wśród dzieci są również dwaj niegrzeczni bracia, Waldek i Robert.

Pewnego deszczowego dnia Karolcia idzie po bułki. Po powrocie znajduje w kieszeni starego płaszczyka zapomniany błękitny koralik. Zabiera go do łazienki i myje. Wtedy koralik niespodziewanie zaczyna mówić. Dziękuje Karolci za uwolnienie go ze szpary w podłodze i wyjaśnia, że będzie spełniał jej życzenia. Może jednak rozmawiać z dziewczynką tylko wtedy, gdy jest mokry. Ostrzega ją również przed Filomeną, która za wszelką cenę pragnie go zdobyć.

Karolcia szybko postanawia sprawdzić magiczną moc koralika. Ponieważ nie lubi owsianki, życzy sobie, aby śniadanie zniknęło z talerza. Życzenie natychmiast się spełnia. Ciotka Agata chwali dziewczynkę za zjedzenie całej porcji, a Karolcia ma wyrzuty sumienia. Później zaczyna też odczuwać głód, ponieważ tak naprawdę niczego nie zjadła.

Ciotka Agata zamierza kupić kurę na rosół, ale nie ma ochoty wychodzić podczas deszczu. Karolcia chce jej pomóc i życzy sobie, aby kura pojawiła się w kuchni. Na stole natychmiast zjawia się żywe zwierzę. Mama i ciotka są zupełnie zaskoczone. Zastanawiają się, skąd wzięła się kura i do kogo należy. Widząc zamieszanie, Karolcia prosi koralik, aby zwierzę zniknęło.

Niedługo później mama mówi, że gdyby córka była starsza, mogłaby czasami pomóc jej w załatwianiu różnych spraw. Karolcia zaczyna marzyć o dorosłości i nieostrożnie wypowiada kolejne życzenie. Natychmiast przemienia się w dorosłą kobietę.

Zmiana wyglądu przynosi dziewczynce poważne kłopoty. Mama nie rozpoznaje córki i uważa ją za obcą osobę. Mimo wyjaśnień każe jej opuścić mieszkanie. Również dzieci bawiące się na podwórku nie poznają Karolci. Dziewczynka jest przerażona, głodna i samotna. Co gorsza, odkrywa, że zgubiła koralik i nie może odzyskać swojego prawdziwego wyglądu.

Karolcia próbuje dostać się z powrotem do mieszkania. Wchodzi za wracającą z zakupów ciotką Agatą, która także jej nie rozpoznaje. Dziewczynka szuka koralika na podłodze i wreszcie go odnajduje. Życzy sobie, aby znów stać się sobą. Po chwili odzyskuje postać ośmioletniej dziewczynki. Postanawia lepiej pilnować magicznego przedmiotu i nawleka koralik na mocną nitkę.

Ciotka Agata korzysta z koralika

Wieczorem rodzice Karolci wychodzą do kina. Ciotka Agata znajduje koralik i bierze go za guzik. Ponieważ nie ma na nosie okularów, myśli o tym, że chciałaby je mieć przy sobie. Okulary natychmiast pojawiają się na jej nosie.

Nieświadoma magicznej mocy przedmiotu ciotka zaczyna marzyć o ciastkach z kremem. W pokoju pojawiają się kolejne tace pełne słodyczy. Jest ich tak dużo, że kobieta nie wie, co z nimi zrobić. Myśli więc o gościach, którzy mogliby pomóc jej zjeść ciastka. Po chwili do mieszkania przychodzą listonosz i sąsiedzi.

Wśród niespodziewanych gości pojawia się także nieznajoma kobieta. Karolcia rozpoznaje w niej Filomenę. Czarownica wypytuje ciotkę o błękitny koralik i próbuje go zdobyć. Dziewczynka szybko wyrywa magiczny przedmiot z ręki ciotki. Życzy sobie, aby zniknęli goście i wszystkie ciastka, a ciotka Agata zapomniała o niezwykłym zdarzeniu. Kiedy życzenie się spełnia, kobieta zostaje sama w pokoju i spokojnie drzemie w fotelu.

Karolcia zdradza Piotrowi swój sekret

Następnego deszczowego ranka mama Karolci martwi się, że będzie musiała długo czekać na przystanku, a potem podróżować zatłoczonym autobusem. Dziewczynka prosi koralik, aby dla mamy przyjechał pusty autobus. Życzenie spełnia się i kobieta może wygodnie pojechać do pracy.

Później Karolcię odwiedza Piotr. Dzieci obserwują z okna przystanek autobusowy. Widzą młodego człowieka, który odpycha starszą kobietę próbującą wejść do autobusu. Rozgniewana Karolcia mówi, że najchętniej uderzyłaby niegrzecznego chłopaka w nos. Nagle unosi się w powietrze, wylatuje przez okno, dociera na przystanek i wymierza mu karę. Po chwili wraca tą samą drogą do pokoju.

Piotr nie może uwierzyć w to, co zobaczył. Karolcia postanawia wyjawić mu tajemnicę koralika. Aby udowodnić, że mówi prawdę, staje się niewidzialna, a następnie sprawia, że znika również Piotr.

Dzieci postanawiają wykorzystać niewidzialność do przeżycia nowych przygód. Najpierw dają nauczkę Waldkowi, który przeszkadza młodszym dzieciom bawiącym się przy kałużach. Chłopiec chlapie wodą i popycha innych, dlatego niewidzialni przyjaciele sprawiają, że sam wpada do kałuży. Pomagają także pani Kozłowskiej nieść ciężki koszyk z zakupami. Kobieta jest zdumiona, że jej bagaż nagle stał się taki lekki.

Przygody niewidzialnych dzieci w domu towarowym

Karolcia i Piotr postanawiają polecieć do domu towarowego. Trzymają się za ręce, aby nie rozdzielił ich wiatr, i unoszą się nad miastem. Podczas lotu pomagają chłopcu, który niebezpiecznie wychyla się z okna. Rozmawiają również z gawronami, próbując dowiedzieć się czegoś o Filomenie.

Po dotarciu na miejsce dzieci odwiedzają kawiarnię znajdującą się na tarasie domu towarowego. Następnie wchodzą do środka. Przy stoisku z obuwiem spotykają niemiłą sprzedawczynię. Postanawiają dać jej nauczkę. Wkładają ręce do butów i sprawiają, że obuwie zaczyna chodzić oraz tańczyć po ladzie. Klienci są zachwyceni niezwykłym widowiskiem, a sprzedawczyni nie potrafi go wyjaśnić.

Przy innym stoisku dzieci zauważają młodego złodzieja, który próbuje ukraść szalik. Piotr wyciąga przedmiot z jego kieszeni, dzięki czemu kradzież zostaje odkryta.

Karolcia i Piotr idą później na dział zabawek. Karolcia bierze do ręki dużą lalkę. Ponieważ dziewczynka jest niewidzialna, klienci odnoszą wrażenie, że lalka sama porusza się i chodzi. Wokół zabawki zbiera się coraz większy tłum. Ludzie chcą kupić niezwykłą lalkę, a Karolcia ma trudności z wydostaniem się spośród klientów. Piotr pomaga jej, przemawiając głosem zabawki i odwracając uwagę zgromadzonych.

Dzieci zauważają tekturową dekorację przedstawiającą domek Baby Jagi. Karolcia życzy sobie, aby domek stał się prawdziwy. Papierowe owoce i kwiaty ożywają, pluszowy kot zaczyna mruczeć, a z domku wychodzi Baba Jaga. Wbrew obawom dzieci okazuje się ona bardzo miła. Zaprasza Karolcię i Piotra do środka oraz częstuje ich piernikami.

Pierniki mają niezwykłą właściwość – każdy, kto je zje, staje się życzliwszy dla innych. Dzieci zaczynają rozdawać słodycze klientom. Wśród zgromadzonych osób pojawia się mama Karolci.

Do domku przychodzi również Filomena. Czarownica nie interesuje się piernikami, lecz od razu próbuje schwycić koralik. Karolcia i Piotr uciekają. Filomena ściga niewidzialne dzieci, przez co dla innych ludzi jej zachowanie wygląda bardzo dziwnie. Kobieta krzyczy, wymachuje rękami i przewraca się, a zaniepokojeni klienci wzywają pomoc.

Karolcia zdaje sobie sprawę, że nie zdoła bezpiecznie zabrać koralika do domu. Wsuwa go więc do kieszeni płaszcza swojej mamy. Dzieci pozostają jednak niewidzialne, ponieważ bez koralika nie mogą cofnąć życzenia.

Po powrocie do domu Karolcia i Piotr z niepokojem czekają na mamę. Są zmęczeni i głodni. Kiedy kobieta wraca, dzieci nie znajdują koralika w jej płaszczu. Obawiają się, że zgubiła go po drodze i już na zawsze pozostaną niewidzialne.

Okazuje się jednak, że mama znalazła koralik i przełożyła go do swojej torebki. Pokazuje go tacie, który właśnie czyta w gazecie o dziwnych wydarzeniach w domu towarowym. Karolcia odzyskuje magiczny przedmiot i razem z Piotrem staje się ponownie widzialna.

Koralik traci swoją moc

Następnego dnia Karolcia zauważa, że koralik nie jest już tak intensywnie błękitny jak wcześniej. Stał się blady i prawie przezroczysty. Dziewczynka boi się, że koralik jest chory. Kiedy jej łzy spadają na jego powierzchnię, magiczny przedmiot ponownie zaczyna mówić.

Koralik wyjaśnia, że każde spełnione życzenie odbiera mu część mocy. Im więcej pragnień spełnia, tym bardziej blednie. Kiedy stanie się całkowicie przezroczysty, jego moc wyczerpie się, a on sam zniknie.

Karolcia i Piotr postanawiają od tej chwili korzystać z koralika tylko w naprawdę ważnych sytuacjach. Wkrótce dowiadują się jednak o poważnym problemie. Ogród, w którym bawią się dzieci z okolicy, ma zostać zamknięty. Na jego miejscu planowane jest wybudowanie dużej restauracji. Mieszkańcy są zmartwieni, ponieważ ogród jest jednym z niewielu miejsc, w których dzieci mogą bezpiecznie spędzać czas.

Karolcia i Piotr postanawiają porozmawiać z Prezydentem Miasta. Chcą najpierw przekonać go za pomocą zwykłych argumentów, a magię wykorzystać tylko wtedy, gdy będzie to konieczne.

Wyprawa do ratusza

Dzieci jadą pod ratusz, lecz strażnik nie pozwala im wejść. Karolcia i Piotr stają się więc niewidzialni i przechodzą obok niego. Na dziedzińcu zauważają piękne samochody. Szczególnie podoba im się czerwona limuzyna. Piotr wsiada do środka i przypadkowo uruchamia silnik. Nie wie jednak, jak go wyłączyć. Na szczęście pojawia się kierowca, który zatrzymuje samochód.

Karolcia i Piotr próbują dostać się do głównej części ratusza, ale brama zostaje zamknięta. Dziewczynka siada przy jednej z dwóch kamiennych rzeźb przedstawiających lwy i zaczyna płakać. Pod wpływem jej łez zaczarowane lwy ożywają. Zgadzają się pomóc właścicielce błękitnego koralika.

Dzieci wsiadają na grzbiety zwierząt i wjeżdżają z nimi do budynku. Pojawienie się lwów wywołuje zamieszanie wśród urzędników. Zwierzęta potrafią jednak ponownie zmieniać się w kamienne posągi, dlatego dorośli nie mogą zrozumieć, co naprawdę widzieli.

Karolcia i Piotr szukają gabinetu Prezydenta Miasta. Trafiają jednak do pomieszczenia, w którym znajduje się Filomena. Czarownica tym razem udaje sekretarkę. Chociaż dzieci są niewidzialne, koralik lekko błyszczy i zdradza miejsce, w którym stoi Karolcia.

Zanim Filomena odbierze dziewczynce magiczny przedmiot, do gabinetu wchodzi Prezydent Miasta. Okazuje się sympatycznym starszym człowiekiem. Karolcia i Piotr opowiadają mu o ogrodzie, który ma zostać zamknięty. Prezydent chętnie ich słucha. Przyznaje też, że w dzieciństwie marzył o tym, aby stać się niewidzialnym.

Dzieci spełniają jego pragnienie. Niewidzialny Prezydent zaczyna zachowywać się jak mały chłopiec. Zjeżdża po poręczy i zakłada stojącą w muzeum zbroję, czym wywołuje zdziwienie zwiedzających. Koralik jest już jednak zbyt słaby, aby przenieść wszystkich bezpośrednio do ogrodu.

Karolcia, Piotr i Prezydent opuszczają ratusz czerwoną limuzyną. Pomagają im ożywione lwy. Ponieważ pasażerowie są niewidzialni, samochód wygląda tak, jakby poruszał się sam. Wzbudza to ogromne zainteresowanie przechodniów. Za niezwykłym pojazdem rusza policja.

Spotkanie z Filomeną w zoo

Podczas podróży lwy proszą o chwilę odpoczynku, aby mogły rozprostować łapy. Wtedy pojawia się Filomena ze strażnikami. Zwierzęta zostają schwytane w sieć i przewiezione do zoo.

Karolcia, Piotr i Prezydent ruszają im na pomoc. W ogrodzie zoologicznym Filomena przekonuje ludzi, że lwy są niebezpieczne. Dzieci proszą o pomoc inne zwierzęta. Słonie zaczynają głośno trąbić i odciągają uwagę pracowników oraz zwiedzających. Małpki uwalniają lwy, a następnie wpychają Filomenę do klatki. Piotr zamyka drzwi i umieszcza na nich kartkę z napisem „dziwne zwieżę”, popełniając przy tym błąd ortograficzny.

Uwolnione lwy ponownie dołączają do dzieci i Prezydenta. Wszyscy wyruszają do ogrodu.

Uratowanie ogrodu

Kiedy bohaterowie docierają na miejsce, urzędnicy przygotowują się już do zamknięcia ogrodu. Prezydent staje się ponownie widzialny i nakazuje przerwać działania. Oświadcza, że ogród pozostanie otwarty, a restauracja zostanie wybudowana gdzie indziej.

Dzieci i mieszkańcy są szczęśliwi. Prezydent przez chwilę bawi się z nimi na placu zabaw. Zjeżdża ze zjeżdżalni i korzysta z karuzeli. Ożywione lwy postanawiają zostać w ogrodzie. Zamieniają się w drewniane zwierzęta znajdujące się na karuzeli. Czerwona limuzyna również zostaje oddana dzieciom do zabawy, a Prezydent wraca do ratusza autobusem.

Następnego dnia w gazecie ukazuje się wiadomość, że dzięki osobistej decyzji Prezydenta Miasta ogród nie zostanie zamknięty. Dorośli nie wiedzą jednak, jak wielką rolę w jego uratowaniu odegrali Karolcia i Piotr.

Ostatnie życzenie

Po przygodzie z ogrodem koralik staje się niemal całkowicie przezroczysty. Karolcia zdaje sobie sprawę, że może spełnić prawdopodobnie tylko jedno życzenie. Musi bardzo uważać, aby nie wypowiedzieć przypadkowo żadnego pragnienia.

Początkowo dziewczynka myśli o pięknej lalce, którą chciałaby mieć. Piotr przypomina jej jednak, że wiele osób mieszkających przy ulicy Kwiatowej ma ważne marzenia. Leszek pragnie roweru, Agasia skakanki, Dorota wrotek, a chora na reumatyzm pani Leśniewska chciałaby odzyskać zdrowie. Inni marzą o książkach, zwierzętach, zabawkach lub spełnieniu planów, na które wcześniej nie mogli sobie pozwolić.

Karolcia rezygnuje z własnego prezentu. Wypowiada ostatnie życzenie: chce, aby spełniły się marzenia wszystkich mieszkańców ulicy Kwiatowej.

Natychmiast zaczynają dziać się niezwykłe rzeczy. Leszek pojawia się na nowym rowerze, Agasia otrzymuje skakankę, a Waldek piłkę. Pani Leśniewska odzyskuje zdrowie i bez trudu zbiega po schodach. Ciotka Agata dostaje wymarzony kapelusz, a tata Karolci wraca na skuterze. Mama Piotra cieszy się z upragnionych książek.

Spełnia się również najważniejsze marzenie mamy Karolci – wszystkie chore dzieci, którymi opiekuje się w szpitalu, odzyskują zdrowie. Piotr spotyka prawdziwych Indian, których od dawna chciał zobaczyć. Wszędzie panują radość i zdumienie. Mieszkańcy postanawiają nawet zmienić nazwę ulicy Kwiatowej na Szczęśliwy Zaułek.

Karolcia jest szczęśliwa, ponieważ ostatnie życzenie przyniosło radość tak wielu osobom. Kiedy otwiera dłoń, zauważa jednak, że błękitnego koralika już w niej nie ma. Pozostała po nim tylko przezroczysta kropla rosy, która spada na trawę i znika.

Dziewczynka żałuje utraty magicznego przedmiotu, ale wie, że dobrze wykorzystała jego ostatnią moc. Zamiast spełnić własne marzenie, uszczęśliwiła wszystkich ludzi mieszkających w jej otoczeniu. Być może niezwykły błękitny koralik zostanie kiedyś odnaleziony przez inne dziecko i rozpocznie kolejną magiczną historię.

1 Komentarz

  1. Dzięki temu streszczeniu umiem lekturę a za kilka dni będziemy ją w szkole przerabiać i nie zdążyłbym jej wypożyczyć

    Reply

Dodaj Komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *