Nazwanie podstawowych części ciała jest jednym z pierwszych kroków do świadomego poznawania własnego organizmu. Dziecko dopasowuje nazwy części ciała do właściwych miejsc na ilustracji, dzięki czemu porządkuje jednocześnie obraz własnego ciała i słownictwo. Karta porządkuje słownictwo związane ze schematem ciała i pomaga dziecku połączyć nazwę z właściwym miejscem na ilustracji. W edukacji wczesnoszkolnej warto traktować to nie jako naukę anatomii na pamięć, lecz jako rozwijanie orientacji w schemacie własnego ciała i precyzyjnego nazywania tego, co dziecko obserwuje. Po wykonaniu ćwiczenia można poprosić ucznia, aby wskazał na sobie wybrane części ciała albo opisał prosty ruch, np. „zginam rękę w łokciu”. Dzięki temu nazwa zostaje powiązana z własnym doświadczeniem.