„Niesamowite przygody dziesięciu skarpetek (czterech prawych i sześciu lewych)” Justyny Bednarek to zbiór dziesięciu opowiadań połączonych historią skarpetek znikających z domu Basi, nazywanej przez bliskich Małą Be. Każda z nich opuszcza łazienkę przez tajemniczą dziurę pod pralką, a następnie rozpoczyna zupełnie nowe życie.

Tajemnica znikających skarpetek

W domu Małej Be od dawna giną skarpetki. Przed praniem mama wkłada do pralki całe pary, ale później niektóre skarpetki znikają bez śladu. Z czasem w domu gromadzi się coraz więcej pojedynczych sztuk, które nie mają już swoich towarzyszek.

Mama nie chce pogodzić się z tą sytuacją. Razem z córką dokładnie ogląda łazienkę i zastanawia się, czy skarpetki mogły utknąć wewnątrz pralki. W końcu do domu zostaje wezwany hydraulik. Fachowiec sprawdza urządzenie, ale nie znajduje w nim żadnej usterki ani zaginionych części garderoby.

Podczas oględzin hydraulik odkrywa jednak pod pralką niewielką dziurę. Prowadzi ona do ciemnego tunelu biegnącego pod podłogą. Okazuje się, że skarpetki nie ginęły podczas prania. Same przedostawały się do podziemnego przejścia, a następnie wyruszały w świat, aby przeżyć własne przygody.

Pierwsza skarpetka – gwiazda popularnego serialu

Pierwszą bohaterką jest czarna lewa skarpetka. Nie czuje się dobrze w koszu na brudną bieliznę. Przebywanie wśród zużytych ubrań uważa za nudne i nieprzyjemne. Marzy o wielkim świecie, sławie oraz zupełnie innym życiu.

Skarpetka wymyka się przez dziurę pod pralką i po przejściu ciemnym tunelem wydostaje się na zewnątrz. Zaczyna szukać sposobu na zrobienie kariery. Dowiaduje się o castingu do popularnego serialu i postanawia wziąć w nim udział.

Podczas przesłuchania recytuje przejmujący wiersz opowiadający o smutnym losie skarpetek. Jej występ zachwyca reżysera. Skarpetka otrzymuje rolę, a serial przynosi jej ogromną popularność.

Czarna skarpetka zostaje prawdziwą gwiazdą. Udziela wywiadów, pojawia się na okładkach czasopism i pozuje do zdjęć. Z czasem wydaje również wspomnienia opisujące swoje barwne życie. Książka wywołuje wielki skandal, dzięki któremu o skarpetce ponownie robi się głośno. Jej marzenie o sławie spełnia się z nawiązką.

Druga skarpetka – mysia mama

Druga bohaterka to mała szara skarpetka. Czuje się samotna i niepotrzebna, ponieważ nikt w koszu na pranie nie zwraca na nią większej uwagi. Po rozmowie z rękawiczką postanawia opuścić dom i poszukać miejsca, w którym ktoś naprawdę będzie jej potrzebował.

Informuje inne ubrania, że zamierza odejść, ale jej słowa nie wzbudzają zainteresowania. Skarpetka wchodzi więc do tunelu pod pralką. Chociaż jest prawą skarpetką, podczas wędrówki zawsze skręca w lewo, ponieważ chce całkowicie odmienić swoje dotychczasowe życie.

Po długiej drodze dociera na łąkę. Spotyka tam pięć przerażonych małych myszek. Zwierzątka opowiadają, że straciły mamę, którą porwał drapieżny jastrząb. Teraz są bezbronne, samotne i nie wiedzą, jak sobie poradzą.

Gdy jastrząb ponownie pojawia się nad łąką, skarpetka każe myszkom schować się w swoim wnętrzu. W ten sposób chroni je przed atakiem ptaka. Następnie postanawia pozostać z maluchami i zaopiekować się nimi jak prawdziwa mama.

Myszki dorastają, zakładają własne rodziny i mają potomstwo. Szara skarpetka zostaje więc nie tylko mysią mamą, ale również babcią. Po pewnym czasie odwiedza ją siostra bliźniaczka. Nowe życie szarej skarpetki tak bardzo jej się podoba, że także postanawia zostać na łące.

Trzecia skarpetka – polityczka zmieniająca świat

Trzecia skarpetka jest granatowa i niezwykle energiczna. Nie potrafi długo pozostawać w bezruchu. Gdy nosi ją tata Małej Be, skarpetka sprawia, że zamiast spokojnie chodzić, mężczyzna ma ochotę truchtać.

Bohaterka nie chce dłużej bezczynnie leżeć w koszu. Pragnie samodzielnie decydować o swoim losie, dlatego ucieka z domu. Po przejściu tunelem wydostaje się przez studzienkę na ulicę. Trafia w sam środek niezwykłej manifestacji.

Zgromadzeni ludzie kłócą się o to, która strona chodnika jest ważniejsza – prawa czy lewa. Każda grupa uważa, że racja znajduje się wyłącznie po jej stronie. Spór staje się coraz gwałtowniejszy.

Granatowa skarpetka zabiera głos i wyjaśnia protestującym, że przy ulicy dwukierunkowej ten sam chodnik może być prawy albo lewy – zależy to od kierunku, w którym ktoś patrzy lub się porusza. Skarpetka pokazuje w ten sposób, że każdą sprawę można zobaczyć z różnych stron.

Jej mądre przemówienie kończy spór i przynosi jej popularność. Skarpetka rozpoczyna karierę polityczną. Wyjeżdża w ważne delegacje, przemawia podczas spotkań i otrzymuje ordery. W swoich działaniach stara się pamiętać, że „każde prawo ma swoje lewo”, i wykorzystuje zdobytą pozycję, aby zmieniać świat na lepsze.

Czwarta skarpetka – doradczyni króla

Czwarta bohaterka jest elegancką i drogą włoską skarpetką. Mała Be otrzymuje ją w pięknym pudełku, ale okazuje się, że w opakowaniu znajduje się tylko jedna sztuka. Skarpetka nie ma swojej pary, a gdy trafia do kosza na brudne ubrania, inne rzeczy wyśmiewają ją i dokuczają jej.

Upokorzona skarpetka opuszcza dom. Po przejściu tunelem dociera do parku, gdzie spotyka bezdomnego mężczyznę. Jest zmarznięty, samotny i ma tylko jedną nogę. Skarpetka zaczyna z nim rozmawiać i poznaje jego niezwykłą historię.

Mężczyzna był kiedyś królem. Jego królestwo zostało zaatakowane przez wroga wspieranego przez groźnego smoka. Król stanął do walki z bestią i zdołał ją pokonać, lecz podczas pojedynku stracił nogę. Po tym wydarzeniu uznał, że nie jest już godny swojej żony. Opuścił królową, ponieważ sądził, że zasługuje ona na kogoś lepszego, a sam zaczął tułać się po świecie.

Skarpetkę wzrusza opowieść mężczyzny. Postanawia zostać przy nim i ogrzewa jego jedyną stopę podczas zimnych dni. Z czasem brudzi się i traci dawny elegancki wygląd, ale nie przejmuje się tym, ponieważ po raz pierwszy czuje się naprawdę potrzebna.

Pewnego dnia w parku pojawia się królowa. Przez wiele lat szukała zaginionego męża i wreszcie go odnajduje. Okazuje się, że nadal go kocha i wcale nie przeszkadza jej to, że stracił nogę. Król, królowa oraz skarpetka wracają do pałacu. Na króla czeka tam przygotowana sztuczna noga, a włoska skarpetka zostaje wyprana i mianowana królewską doradczynią.

Piąta skarpetka – obrończyni rudego kotka

Piąta skarpetka została wykonana z grubej, surowej wełny. Jest szorstka, drapie i wymaga prania ręcznego, dlatego domownicy niechętnie jej używają. Od dawna leży na samym dnie kosza.

Pewnego dnia mama Małej Be postanawia zrobić porządek w starych ubraniach. Skarpetka boi się, że zostanie uznana za niepotrzebną i wyrzucona. Zanim mama do niej dotrze, bohaterka wymyka się przez dziurę pod pralką.

Po wydostaniu się na zewnątrz skarpetka trafia na podwórko. Widzi tam małego rudego kotka, którego próbuje schwytać i skrzywdzić niedobry chłopiec. Mimo niewielkich rozmiarów skarpetka natychmiast rusza zwierzęciu na pomoc.

Rzuca się na chłopca i wskakuje mu na głowę, zasłaniając oczy. Zaskoczony napastnik przestaje ścigać kotka, a zwierzę może bezpiecznie uciec. Po zakończonej walce skarpetka leży na piasku zmęczona, ale szczęśliwa, że wykazała się odwagą i uratowała bezbronne stworzenie.

Znajduje ją młoda para. Dziewczyna zauważa, że skarpetka została wykonana z dobrej wełny. Zabiera ją ze sobą, pruje, a uzyskaną włóczkę wykorzystuje do dokończenia robionego na drutach swetra. Skarpetka zmienia więc swoją postać i rozpoczyna drugie życie jako część ciepłego ubrania. Sweter staje się ulubionym strojem chłopaka.

Szósta skarpetka – niezwykła róża

Szósta bohaterka jest czerwoną, delikatną skarpetką należącą do mamy Małej Be. Postanawia opuścić kosz na pranie i po przejściu podziemnym tunelem dociera do ogródków działkowych.

Spotyka tam elegancką kobietę, która hoduje niezwykle piękne róże. Ogrodniczka marzy o zwycięstwie w konkursie na najpiękniejszy kwiat. Ma jednak poważny problem. Wieczorami jej róże wyglądają wspaniale, ale każdego ranka są potargane i zniszczone.

Okazuje się, że kobieta dokarmia kwiaty kostkami z kurczaka. Nocą ożywione róże zaczynają walczyć między sobą o jedzenie, przez co niszczą własne płatki. Właścicielka ogrodu obawia się, że w takim stanie nie będzie mogła wystawić żadnego kwiatu w konkursie.

Czerwona skarpetka przypadkowo zaczepia się o kolce różanego krzewu. Próbuje się uwolnić, ale podczas szarpania zwija się w rożek i zaczyna przypominać niezwykły czerwony kwiat. Ogrodniczka uznaje ją za wyjątkową różę i zabiera na wystawę.

Skarpetkowy kwiat zachwyca jurorów i zdobywa pierwszą nagrodę. W ten sposób skarpetka pomaga kobiecie spełnić marzenie. Po konkursie nie wraca już do kosza na pranie. Ogrodniczka zabiera ją do domu i wiesza pod żyrandolem jako cenną ozdobę.

Siódma skarpetka – podróżniczka płynąca do Hilo

Siódma bohaterka należy do pary białych skarpetek w niebieskie paski. Mała Be nosiła je, gdy była młodsza. Ubrana w strój marynarza słuchała wtedy opowieści o morskich wyprawach. Z czasem dziewczynka wyrosła ze skarpetek, więc obie zaczęły nudzić się w koszu.

Skarpetki wspominają dawne opowieści i marzą o prawdziwej podróży. Jedna z nich boi się jednak opuścić dom. Druga, prawa skarpetka, zdobywa się na odwagę i samotnie wyrusza przez tunel.

Po długiej wędrówce dociera nad morze. Widok ogromnej wody nie przypomina jednak spokojnych historii, których słuchała w domu. Morze wydaje się skarpetce groźne i przerażające. Zanim bohaterka zdąży zawrócić, porywa ją rybitwa, która bierze ją za śledzia.

Gdy ptak odkrywa pomyłkę, wypuszcza skarpetkę nad wodą. Bohaterka spada do morza i zaplątuje się w sieć. Następnie trafia na pokład niewielkiego statku, którym dawniej bawiła się Mała Be.

Statek płynie do Hilo – miejsca, do którego mają zmierzać stare okręty. Skarpetka początkowo przeżywa prawdziwą morską przygodę, ale szybko zaczyna tęsknić za swoją siostrą bliźniaczką. Prosi wiatr, aby pomógł jej wrócić na ląd. Podmuch wyrzuca ją na brzeg, dzięki czemu bohaterka odnajduje drogę do domu.

Po powrocie skarpetka mocno obejmuje swoją siostrę. Mała Be odnajduje obie i razem z mamą postanawia oddać je młodszemu chłopcu, na którego będą pasowały. Skarpetki znów ogrzewają dziecięce stopy, a przy okazji słuchają opowieści czytanych chłopcu przez dziadka. W ten sposób rozpoczynają nowe, spokojniejsze życie.

Ósma skarpetka – przyjaciółka wron

Ósma skarpetka jest zielona. Nie potrafi porozumieć się z kalesonami znajdującymi się w koszu na pranie. Kalesony dokuczają jej i wypowiadają nieprzyjemne uwagi. Skarpetka ma dość zaczepek, dlatego opuszcza dom.

Po przejściu tunelem dociera do pięknego bukowego lasu. Zachwyca się drzewami i spokojem tego miejsca. W tym samym czasie w gnieździe mieszkającej tam pary wron trwa sprzeczka. W dnie gniazda znajduje się dziura, którą trzeba jak najszybciej zatkać.

Pan Wrona i pani Wrona zastanawiają się, jak naprawić gniazdo. Kłótnia robi się coraz bardziej nieprzyjemna, a pan Wrona wypomina żonie, że ma zbyt gruby kuper. Ostatecznie ptaki dochodzą do porozumienia i zauważają zieloną skarpetkę.

Wrona zabiera ją do gniazda i wykorzystuje do uszczelnienia dziury. Dla skarpetki nie jest to jednak przykry los. Bohaterka zaprzyjaźnia się z panią Wroną, a gdy z jaj wykluwają się pisklęta, pomaga ptakom w opiece nad nimi. Znajduje w lesie prawdziwy dom oraz rodzinę, przy której czuje się potrzebna.

Dziewiąta skarpetka – prywatna detektywka

Pewnego dnia Mała Be oraz jej rodzice wybierają się do ulubionej kawiarni. Tata ma ochotę na ciasteczka nazywane kocimi języczkami, ale kelnerka odkrywa, że wszystkie zniknęły. Nie jest to pierwszy taki przypadek. Od kilku dni ktoś regularnie wykrada słodycze.

Rozmowę dorosłych słyszą skarpetki taty. Lewa skarpetka postanawia rozwiązać zagadkę i złapać złodzieja. W nocy opuszcza dom, dociera do kawiarni i rozpoczyna obserwację.

Podczas pierwszej nocy skarpetka słyszy podejrzane odgłosy. Złodziej pojawia się w pobliżu ciastek, ale bohaterce brakuje odwagi, aby stawić mu czoła. Wraca więc bez rozwiązania zagadki. Nie zamierza jednak zrezygnować i przygotowuje sprytniejszy plan.

Następnej nocy skarpetka rozprowadza bitą śmietanę w miejscu, którym musi przejść włamywacz. Złodziej brudzi w niej łapy i pozostawia za sobą wyraźne ślady. Rano kelnerka podąża ich tropem i odkrywa, że ciastka wykradał czarny kot.

Aby zapobiec kolejnym kradzieżom, w kawiarni zamieszkuje jamnik Gacek, który od tej pory pilnuje słodyczy. Skarpetka natomiast rozpoczyna karierę prywatnej detektywki. Rozwiązuje wiele kolejnych zagadek, zdobywa sławę, a za swoje zasługi otrzymuje nawet medal od prezydenta.

Dziesiąta skarpetka – Doktor Skarpeta

Dziesiąta bohaterka jest skarpetką w kropki należącą do Małej Be. Podobnie jak dziewczynka jest bardzo ruchliwa. Gdy Be ją zakłada, trudno jej spokojnie usiedzieć w jednym miejscu.

Pewnego dnia dziewczynka wylewa na skarpetkę sok z czerwonych porzeczek. Mama chce wrzucić zabrudzoną część garderoby do prania, ale skarpetka wymyka się z kosza i postanawia wybrać się na spacer.

Na ulicy spotyka smutnego mężczyznę. Zaciekawiona podąża za nim i dociera do szpitala. Okazuje się, że mężczyzna odwiedza swojego chorego syna Kajtka. Chłopiec jest osłabiony, nieszczęśliwy i bardzo się nudzi. Nie smakuje mu również szpitalne jedzenie, a szczególnie kisiel z jabłkiem.

Ojciec nie wie, jak pomóc synowi i jak poprawić mu humor. Skarpetka postanawia więc sama zająć się chłopcem. Najpierw rozśmiesza Kajtka, a następnie próbuje przekonać dorosłych, że dzieciom w szpitalu potrzebne są nie tylko lekarstwa, lecz także zabawa, smaczne jedzenie i zainteresowanie.

Bohaterka narzuca na siebie prześcieradło i udaje ducha. W takim przebraniu odwiedza kucharkę. Straszy ją i przekazuje, że chore dzieci nie chcą ciągle jeść kisielu. Później skarpetka idzie do lekarza i informuje go, że mali pacjenci bardzo się nudzą.

Lekarz rozpoznaje, że pod prześcieradłem nie ukrywa się prawdziwy duch. Nie złości się jednak na skarpetkę. Rozumie, że jej pomysły mogą pomóc dzieciom szybciej odzyskać dobry humor. Zatrudnia ją więc w szpitalu jako specjalistkę od rozweselania pacjentów i nadaje jej imię Doktor Skarpeta.

Dzięki obecności skarpetki Kajtek zaczyna się uśmiechać i czuje się coraz lepiej. Odwiedza go również tata, a po pewnym czasie chłopiec może wrócić do domu. Doktor Skarpeta pozostaje w szpitalu, aby pomagać kolejnym chorym dzieciom.

Zakończenie

Pod koniec książki mama zauważa zniknięcie następnej skarpetki. Razem z Małą Be zastanawia się, dokąd mogła się udać i co obecnie robi. Obie mają nadzieję, że wszystkim skarpetkom, które wydostały się przez dziurę pod pralką, dobrze się powodzi.

Mała Be i jej mama nie znają niezwykłych historii uciekin

ierek. Czytelnik wie jednak, że każda ze skarpetek znalazła własną drogę. Jedne zrobiły wielką karierę, inne założyły rodziny, odbyły dalekie podróże lub poświęciły się pomaganiu potrzebującym. Wszystkie udowodniły, że nawet ktoś mały, niepozorny i z pozoru niepotrzebny może wykazać się odwagą, pomysłowością oraz dobrym sercem.