Rozpoznawanie emocji bohatera łączy rozumienie sytuacji z uważnym czytaniem. Uczeń może nazwać możliwe uczucie, ale powinien oprzeć je na zachowaniu postaci, jej wypowiedzi lub wydarzeniu opisanym w tekście.

Nie zawsze istnieje tylko jedna poprawna etykieta emocji. Jeśli dwie odpowiedzi są sensowne, warto porównać ich uzasadnienia. Dzięki temu karta pracy nie zamienia się w zgadywanie „właściwej buźki”, lecz rozwija język potrzebny do mówienia o przeżyciach bohatera.