W sobotę Paweł i Amelia wybrali się na wycieczkę do starego bor. Ich celem była niewielka gra, na ktrej szczycie stała drewniana wieża widokowa. Dzieci wyrszyły wcześnie rano, gdy słońce dopiero bdziło się zza chmr. Mama przygotowała im prowiant: błki z serem, ogrki, jabłka, sok owocowy i kbek ciepłej herbaty.
Na początk szli wzdłż strmyka. Woda szemrała wśrd kamieni, a nad brzegiem rosły paprocie i rżnobarwne kwiaty. Nagle Amelia zaważyła dżego żka, ktry prbował wdrapać się na schy pień. Paweł delikatnie przenisł go na miękki mech. Chwilę pźniej dzieci słyszały pohkiwanie sowy. Ptak siedział wysoko na sośnie i ważnie obserwował wędrowcw.
Droga stawała się coraz trdniejsza. Wąska ścieżka prowadziła pod grę, między głazami i krzakami. Paweł potknął się o korzeń, ale szybko odzyskał rwnowagę. Amelia podała m rękę i oboje rszyli dalej. Po pewnym czasie dotarli do polany. Rosły tam wysokie wrzosy, a pośrodk stał stary, zarośnięty krzyż.
Dzieci siadły na chwilę pod bkiem i zjadły drgie śniadanie. Potem wspięły się na wieżę. Z gry zobaczyły niebieską rzekę, pola, lasy i małą wioskę. W oddali snęły po niebie białe chmry, a nad łąką nosił się szary żraw.
Przed powrotem Paweł i Amelia zebrali papierki, ktre ktoś zostawił przy ławce. Postanowili, że podczas każdej wycieczki będą dbać o przyrodę. Do dom wrcili zmęczeni, lecz bardzo zadowoleni. Byli pewni, że tę piękną przygodę dłgo będą wspominać.